Ik heb de grootste bewondering voor dokters en bij uitbreiding voor iedereen in de medische sector. Eén van mijn nichten is spoedverpleegster en, behalve mijn lotgenote bij het werken op onchristelijke uren en feestdagen, ook één van mijn persoonlijke heldinnen. Als ik hoor met wat voor onbeschofte, ongeduldige, egocentrische patiënten zij dagelijks te maken krijgt, lopen de rillingen over mijn rug.

Goed, mijn baan is ook niet bepaald stressvrij, maar laten we eerlijk zijn, wat is het ergste dat mij kan overkomen? Dat ik me verspreek en de slappe lach krijg? Zelfs als ik deontologisch zwaar zou zondigen, zet ik hooguit mijn job op het spel. Ja, ik moet soms snel knopen doorhakken maar ik oordeel nooit over leven en dood.

Dus nogmaals: mijn grootste waardering voor wie elke dag dat soort beslissingen neemt en onmogelijke situaties toch nog rechttrekt. Maar sinds ik deze week ietwat onzacht in aanraking ben gekomen met een spoedgeval aan mijn eigen lijf, toch een klein vraagje: hoe snel gaat dat, vergeten dat patiënten mensen zijn? En gaat het vanzelf of word je daar voor opgeleid?

Wauw

Kijk, ik wil nog toegeven dat vakidioten af en toe koddig kunnen zijn. Zo was er ooit één zwaar onder de indruk van de schoonheid van mijn voortplantingsorganen, zonder twijfel het vreemdste compliment dat ik ooit kreeg. En het kan nu wel charmant klinken, zo’n George Clooney look-a-like horen kreten: “Wauw, u hebt echt prachtige eierstokken!” Maar in de positie waarin ik me bevond, had ik hem nog net iets liever horen zeggen dat ik mijn benen weer dicht mocht doen en naar huis kon.

Lieve artsen, is het echt zo moeilijk om u even in te leven? Iemand die voor onderzoek naar het ziekenhuis moet, doet dat allicht al niet voor zijn plezier. Die is ongerust, voelt zich ziek en heeft pijn. Die is onder de indruk van de witte jassen en van al die apparatuur. Denkt u echt dat het dan helpt om vragen te stellen als: “Situeert de pijn zich in het onderste kwadrant van het rechter abdomen?” En als ik zeg dat ik het wel kan tonen, dat het zo net onder mijn navel is, is het dan echt nodig om te zuchten dat dat een antwoord is waar u niks aan hebt?

CT-scan

Is het standaardprocedure om me als een debiel te behandelen omdat ik niet vooraf heb gezegd dat ik allergisch ben aan paddenstoelen? U kan het misschien logisch vinden dat dat betekent dat ik in shock kan gaan als u contrastvloeistof in mijn aderen spuit, maar u hebt er dan ook voor gestudeerd. Ik niet! Ik ben een dommerik voor wie het verband tussen champignons en een CT-scan een onoplosbaar raadsel is.

U moet daar niet zo boos om worden en me als straf met een infuus in mijn kapot geprikte arm terug naar de wachtzaal sturen, om me daar nog eens een uur te laten sterven terwijl ik voor de derde keer anderhalve liter contrastvloeistof opdrink. En ja, u kan wel zeggen dat ik me daarvoor eerst terug mag aankleden, maar hebt u dat zelf al eens geprobeerd, uw kleren aantrekken met een dikke naald en een buis van twintig centimeter halverwege in uw arm?

Van alles bijgeleerd

Hebt u zichzelf al eens “ontspannen” als u met hevige buikpijn en 5 liter vloeistof in uw darmen door de scan moet? En als u het al eens hebt geprobeerd, hielp het dan dat er een drilsergeant door een luidspreker riep: “Diep inademen! Niet meer ademen! Uitademen!” En als alles achter de rug is, schept u er dan plezier in om me nog een halfuur naakt te laten zitten op een toilet waarvan u elke vijf minuten zonder aankondiging de deur opentrekt en grapt: “Gewoon even kijken of ge nog leeft he! Haha! Geen allergische reactie? Neen? Geen vlekken? Kom, laat mij eens kijken!”

Ik heb deze week weer van alles bijgeleerd dat ik liever niet had geweten. Dat ik de mentale vernederingen van een concentratiekamp geen dag zou overleven. Dat er veel medische onderzoeken bestaan waar je beter niet nieuwsgierig naar bent. Dat hevige krampen in het onderste kwadrant van het rechter abdomen ook heel onschuldig kunnen zijn. En dat ik bij het volgende appendicitis-alarm gewoon een Brufen 600 doorslik met een halve liter wodka. Wedden dat ik me meteen veel beter voel?

@Allen: reageren op deze blog impliceert dat u instemt met de regels voor deelname aan onze discussieforums; lees ze dus - mod