En dan breekt de ochtend aan waarop je de deur open trekt en de schrik je om het hart slaat. Shit, het wordt al licht, ik heb me verslapen! Check horloge, check gsm, check dashboard. Neen… het is echt pas 5 uur… En als dat besef helemaal tot je doordringt, trekt de angst uit je ogen weg, verschijnt er een stralende glimlach op je gezicht en schiet je fluitend in actie. Yes, het is die ochtend, die die de start van de zomer inluidt. Het feest kan beginnen!

Eindelijk een beloning voor het maandenlange ploeteren door sneeuw en ijzel, het rennen naar de auto en al kletsnat zijn voor de dag goed en wel begonnen is, het gevecht met de moeilijk startende motor, het klappertanden heel de weg naar het werk en vooral: de eeuwige donkerte.

Barbecuegeuren en feestgeluiden

Vanaf nu is het ochtendwerk veel minder een corvee. Kan het middageten op een terrasje in de zon. Idem voor het dutje, of als de fut er nog niet helemaal uit is: het boekje lezen. Namiddagpicknick in het park, rustig winkelen zonder paraplu, op een doordeweekse dag naar de dierentuin of naar zee. Alles kan. Terwijl de overgrote meerderheid van de werkende klasse zich vloekend en tierend in een bloedhete avondspits vast rijdt, draai jij op de dijk aan het parasolletje in de derde cocktail.

Bij het inslapen ’s avonds wordt het geraas van auto’s door de regen vervangen door giechelende tieners die staan te flirten op het trottoir, barbecuegeuren en feestgeluiden. Goed, die doen je ook wel eens zuchten omdat je zelf alweer vroeg naar bed moet terwijl het daar nog veel te warm voor is. Maar aan de andere kant houden ze ook de belofte in dat je morgen bij het ontwaken opnieuw zo’n prachtige dag krijgt voorgeschoteld.

Weinig dingen zijn zo mooi als een vroege zomerochtend. Het is het meest stille en koele moment van de dag. Niks zo heerlijk als tijdens een hittegolf in alle vroegte, met de ramen open genieten van de rust en de aangename temperatuur, voor het gepuf en gekreun onder de loden zon weer begint.

Het mooist zijn de ochtenden na een onweersnacht. Als het stof is weggespoeld, de stenen nog dampen en alles naar oerwoud ruikt. Als zelfs de A12 er feeëriek bij ligt, met bedauwde velden waar je met een beetje verbeelding elk moment een elfje of een trol kan tegenkomen. Met de zon als bloedappelsien aan een perzikroze hemel.

De zomer wenkt

En ja, ik weet dat ik het nu allemaal té positief zie. Dat ik de nachten vergeet waarin je niet kan slapen door het teveel aan licht en de hongerige muggen. De ochtenden met kleine oogjes, wegens te weinig karakter de avond voordien. De uitputtingsverschijnselen na reeksen van 6 ochtenddiensten op 7 dagen. De feestjes die je vroegtijdig moet verlaten omdat de plicht roept.

Maar laten we daar nu even niet aan denken en gewoon blij zijn. De lichtste maanden van het jaar zijn begonnen, de zomer wenkt, de vakantieliefjes lonken. Doe jezelf een plezier en sta eens écht vroeg op. Dan krijg je de wereld te zien zoals die is, voor de dagelijkse sleur er zich mee kan bemoeien. Maar doe het wel niet allemaal tegelijk. Want vroege vogels, vossen en herten zijn net als elfjes en trollen mensenschuw. En ik kan ze niet missen.

@Allen: reageren op deze blog impliceert dat u instemt met de regels voor deelname aan onze discussieforums; lees ze dus - mod